Canada

Fly-Drive Alberta, Saskatchewan, British Columbia

Trip naar Canada 2010 Alberta, Saskatchewan, British Columbia

 

3 Juni 2010

Vandaag is het zover we gaan naar Canada voor bijna twee weken. We vliegen met de KLM naar Calgary. De vlucht is om half 3 ’s middags dus kunnen we met de trein op weg naar Schiphol. We beginnen en eindigen onze reis in Calgary.

De vlucht duurt ongeveer 8 ½ uur en als gevolg van het tijdsverschil van 8 uur met Alberta, de provincie waarin Calgary ligt, komen we rond 4 uur door de douane. De service aan boord van de KLM vlucht is uitstekend en onderweg hebben we ook nog een prachtig uitzicht op de nog grotendeels bevroren Hudson Bay. De ontvangst in Canada is erg vriendelijk en het kost niet veel tijd om de koffers te verzamelen. Daarna onderweg naar Alamo om de auto op te halen. Het is niet ver van de aankomsthal en de autoverhuurders zitten allemaal bij elkaar en het staat op het vliegveld goed aangegeven hoe je bij de verhuurders moet komen. De gereserveerde auto staat klaar. Nog een paar formaliteiten afhandelen en dan op weg naar het hotel in Calgary.

Met het ingebouwde navigatiesysteem is het geen probleem om het hotel te vinden,  het valt direct op hoe anders het verkeer is dan in Nederland. Er wordt heel rustig gereden en je krijgt ook in een drukke stad kans om te zoeken zonder dat het andere verkeer hierop negatief reageert. Het hotel, International Hotel Suites Calgary is erg mooi en groot. De kamer, of eigenlijk suite heeft 2 aparte slaapkamers en ook een apart zitgedeelte met eethoek en bankstel en zelfs een klein keukentje is aanwezig. Het is in het centrum van Calgary en er liggen veel restaurantjes en barretjes op loopafstand. Direct voor het hotel staan taxi’s en de prijzen zijn erg gunstig zodat het iets verderop gelegen uitgaansgedeelte ook makkelijk en goedkoop met de taxi te bereiken is als je geen zin hebt om te lopen. Er zijn veel verschillende soorten restaurants, voor een ieder wel wat wils. Het hotel heeft ook zijn eigen restaurant, waar ook het ontbijt wordt geserveerd (geen buffet, maar a la carte).

4 juni 2010

’ s Morgens bezoeken we eerst Fraserway , hier bekijken we een aantal verschillende moterhomes. Leuk om te zien dat zelfs de kleinste campers van alle gemakken zijn voorzien. Volgende keer maar eens met een camper proberen. Vervolgens gaan we op weg naar het  Royal Tyrell Museum waar een heleboel fossielen van  dinosaurussen te zien zijn die in de buurt van het museum gevonden zijn. Ook zijn er resten van skeletten van dinosaurussen gevonden en die zijn in het museum verzameld en in zijn geheel in elkaar gezet zodat te zien is hoe deze enorme beesten er uit hebben gezien. Het is echt een heel leuk museum, voor jong en oud. Ook de omgeving is erg mooi.  Daarna zijn we dicht bij Drumheller naar de Hoodoos gegaan. Het landschap is heuvelachtig en er zijn in de heuvels die bestaan uit een soort kalksteen door hele vreemde formaties ontstaan. Het lijken wel een soort paddenstoelvormen. Het is kleiner dan we hadden verwacht op basis van foto’s die we ervan gezien hadden, maar wel indrukwekkend en zeker de moeite waard om te bezoeken.. De terugweg naar Calgary is net zoals de heenweg: het lijkt een eindeloos lange, rechte weg met in de buurt van Drumheller veel heuvels, maar daarna is het veel vlakker. Zo ver als je kunt kijken zie je alleen de lange, rechte weg. Na anderhalf uur rijden zijn we weer terug.

 

5 juni 2010

Vanmorgen gaan we vanaf Calgary naar Medicine Hat. We hebben gisteren besloten dat we niet de vooraf geplande route nemen, maar we gaan via Dinosaur Provincional Park. Het was kiezen tussen een mooie route en een bezienswaardigheid die de moeite waard is. Nadat we de route hebben gekozen heb ik op de kaart gekeken en de meest logische weg uitgekozen. Dat dacht ik tenminste, maar waar in Canada op de kaart wegen duidelijk staan aangegeven, zelfs met wegnummer, betekent dat nog niet dat het een verharde weg is. Vol enthousiasme nemen we de afslag om er daarna achter te komen dat het niet eens een verharde weg is. Gelukkig hebben we een auto die daar geschikt voor is en de omgeving is prachtig. Uiteindelijk komen we aan bij Dinosaur Provincional Park. Het is echt de moeite waard, in een woord geweldig. We lijken wel Japanners, snel de auto uit voor een paar foto’s en dan rennend de auto weer in omdat het helaas flink begint te regenen. Nadat we hadden gegeten was het nog niet veel beter en uiteindelijk zijn we verder gereden richting Medicine Hat. ’s Avond lekker gegeten bij de Beefeater, net naast ons hotel, Coast Medicine Hat, waar het vlees boven open vuur wordt geroosterd in het bijzijn van de gasten. Het Hotel is wat ouderwets en er is geen lift, maar gelukkig zijn er ook maar 2 verdiepingen. Er is wel een restaurant in het hotel. Het ontbijt is inbegrepen, in de vorm van een klein buffet. Het is alleen helaas zo dat alle etenswaren achter een raam in de volle zon staan.

6 juni 2010

Het is inmiddels zondagmorgen en vandaag hebben we een lange rit voor de boeg van Medicine Hat naar Regina, de hoofdstad van Saskachtewan. Ook hier weer lijkt de weg eindeloos lang de zijn en waar je ook om je heen kijkt, je kunt eindeloos ver kijken. Hoe dichter bij Regina we komen, hoe vlakker het landschap langzamerhand wordt. Het blijft wel mooi om te zien, zeker omdat er ondanks de zon erg veel wolken zijn. Regina is een gezellige stad met zowel oude als hypermoderne gebouwen.  We hebben een mooi hotel in Regina (Delta Regina, mooi en luxe ingericht, tegenover het casino, in het centrum) en nadat we de spullen op de kamer hebben gezet gaan we de omgeving verkennen. Bij het inchecken hebben we al tips gekregen wat we kunnen doen en gewapend met een plattegrond gaan we op pad richting het enorm grote park dat op loopafstand ligt van het hotel. Onderweg begint het een beetje te druppelen, maar we zien de zon ook al weer. We komen iemand tegen die ons verteld dat het park zondagavond rond etenstijd uitgestorven is. Het is met name druk op doordeweekse avonden en overdag in het weekend. We besluiten terug te gaan richting het uitgaansgebied dicht bij ons hotel en we komen al snel terecht op een terras in de zon. Heerlijk met een biertje en een wijntje zitten we daar te genieten. Het duurt niet lang voordat de eigenaar een Griek, een praatje komt maken en na nog wat te drinken hebben we besloten om daar maar lekker wat te eten. Ook Grieks eten is hier lekker en na het eten gaan we terug naar het hotel. ‘s Morgens weer ontbijten met de keuze uit a la carte en het buffet.

7 juni 2010

Na het ontbijt gaan we naar het RCMP Heritage Center. Het is een soort museum met veel foto’s, filmpjes en opstelling van materiaal uit het verleden van de RCMP (o.a. Canadian Mounties)  waarvan wij dachten dat het alleen de politie te paard was in de bekende rode pakjes met de bijbehorende hoed. Het blijkt dat alle politie in Canada RCMP is. Er is normaal gesproken een “sergeants parade” rond 1 uur buiten, maar omdat de weersverwachting regen voosrspelt is het vandaag binnen. Je kunt hier vanaf het Heritage Center naar toe lopen. Na het bezoek aan de RCMP  gaan we onderweg naar Saskatoon. De rit valt mee, alleen de lunch onderweg in een klein dorpje bij Penny’s was een stuk minder, het dorpje was heel klein en je kon er alleen maar bij Penny’s eten. We kregen te horen dat de fish and chips favoriet waren, ik weet niet bij wie dit favoriet was maar we hebben zelden zo’n vette hap gehad. Daarna gaan we verder naar Saskatoon en we vinden ons hotel snel, het Delta Bessborough. Het is echt prachtig, de ligging is heel mooi langs de rivier (Saskatchewan River),  daarnaast is het uiterlijk van het hotel geweldig. We gaan nog even lekker naar buiten om van de zon te genieten en na een tijdje eindigen we in een Ierse pub, dichtbij het hotel. Ze hebben hier heel veel soorten bier en zelfs Grolsch staat op de kaart, maar natuurlijk bestellen we een Canadees biertje en wijn. Daarna terug naar het hotel waar ze een Japans restaurant hebben en daar hebben we heerlijk gegeten. Je kunt ook hier met twee personen aan de plaat eten, en dan wordt de rest van de zitplaatsen gewoon aangevuld met andere gasten. Zo zijn we al snel in gesprek met een stel Canadezen uit Britsch Columbia, erg gezellig.  Er zijn nog 2 andere restaurants in het hotel. Het ontbijt is weer a la carte of buffet.

8 juni 2010

Het is inmiddels al dinsdag en vandaag hebben we  ruim 500 kilometer rijden voor de boeg richting Edmonton. Gelukkig hebben ze hier geen last van files en we kunnen goed doorrijden. Dicht bij Edmonton ligt Elk Island National Park en we maken hier een tussenstop voordat we in Edmonton zijn. Hier zouden we Bizons kunnen zien en ook Moose en andere dieren. Vol goede moed speuren we door het park op zoek naar de dieren. Allereerst zien we gophers, dit zijn kleine beestjes die een beetje op stokstaartjes lijken en we hebben er heel veel langs de snelweg gezien. Nu kunnen we ze van dichtbij fotograferen. Daarna zoeken we verder en het duurt niet zo lang voordat we een aantal bizons zien. Die beesten zien er echt indrukwekkend en gevaarlijk uit. We hebben helaas niet zo veel tijd dat we een wandeling kunnen gaan maken in het park en na een tijdje gaan we door naar Edmonton, waar wederom een prachtig hotel hebben, het Fairmont McDonald. Ook dit hotel ligt langs de rivier en op loopafstand van bars en restaurantjes. We gaan de stad in om te eten en komen weer in een soort pub terecht waar ook nog live muziek is en waar je ook lekker kunt eten. Morgen blijven we in Edmonton en gaan we de stad bekijken.

9 juni 2010

Het is inmiddels woensdag vandaag zijn we de hele dag in Edmonton. Het regent hard en terwijl we aan het ontbijt zitten kunnen we dan ook niet ver kijken. We gaan vandaag naar de West Edmonton Mall, een enorm groot winkelcentrum. In het winkelcentrum is o.a. een pretpark voor kinderen, een zwembad met enorme hoge en enge glijbanen en een golfslagbad en er is zelfs een show met zeeleeuwen een paar keer per dag. Voor de rest zijn er winkels, winkels en nog eens winkels. Het is wel een prachtig winkelcentrum en het regent toch buiten dus vermaken we ons hier wel een aantal uren. Het is wel moeilijk om ’s middags iets te eten dat niet van een van de vele fast food restaurants komt, maar uiteindelijk lukt dat dan toch. Als we er genoeg van hebben gaan we terug naar het hotel, want het regent nog steeds en dus is het geen goed idee om nog het historische centrum van de stad te bekijken. Gelukkig klaart het ’s avonds nog wat op en we gaan in een modern, lounge-achtig restaurant eten. Het is erg gezellig en dicht bij het hotel

 

10 juni 2010

Vandaag van Edmonton naar Jasper. Het weer is vandaag prima en na een aantal uren rijden krijgen we de eerste, indrukwekkende blik op de Rockies. Het is echt overweldigend. Er ligt nog veel sneeuw op de toppen en het ziet er onherbergzaam uit. De snelweg gaat verder in Jasper National Park en we rijden daar nog maar kort en zien een aantal auto’s langs de kant staan. Er is iets te zien en als wij ook stoppen zien we een grote groep big horn sheep, (soort berggeiten) staan. Ze zijn gelukkig gewend dat er mensen foto’s maken, dus we krijgen ruim de tijd om dat ook te doen. Je ziet dat ze de wintervacht nog niet eens kwijt zijn. Een eindje verderop stoppen we weer voor een groep dieren. We weten niet wat voor dieren dit zijn, maar het lijkt een kruising tussen de berggeiten en herten. Ze steken uiteindelijk de weg over, zo voor vrachtwagens langs, maar die zijn daar ook wel aan gewend en ze kunnen gewoon op tijd stoppen. Dan gaan we verder richting Jasper. Het dorp is niet groot, maar het is wel prachtig. Van alle kanten zie je de bergen. We hebben een leuk hotel Sawridge Inn, vooraan in het dorp, waar we nadat we het dorpje hebben verkend en op een terrasje wat hebben gedronken, lekker gaan eten in een van de 3 restaurants.

11 juni 2010

Vanmorgen gaan we van Jasper naar Clearwater, maar eerst maken we een tussenstop bij de Athabasca Falls. Dit is een waterval van 23 meter hoog en volgens de beschrijving is het een hele krachtige waterval. Een rivier gaat inderdaad met volle kracht naar beneden. Niet alleen de waterval is prachtig, maar ook het meer waarin het uitkomt. De kleuren zijn echt heel bijzonder. Daarna verder naar Clearwater. Van Jasper National Park komen we in Mount Robson National Park. Mount Robson is de hoogste berg in de Canadese Rockies met 3954 meter. We kunnen er prachtige foto’s maken want het is helder, wat volgens de verhalen die we horen lang niet altijd het geval is. Er is een zelfbedieningsrestaurantje bij waar we onze sandwiches lekker buiten in de zon, bij een van de vele picknicktafels kunnen opeten.. Wanneer we verder rijden zien we een beer in het gras aan de kant van de weg. Het is duidelijk nog geen volwassen beer en die trekt zich er niets van aan dat we foto’s maken en eet rustig verder in het gras. Het is natuurlijk een wild dier maar het ziet er echt uit als een knuffelbeer. Daarna zien we ook nog een “Moose”, alleen die is wat verder weg. Onze reis voor vandaag eindigt in Clearwater, echt een klein dorp waar echt niets te beleven is. Het hotel, de Clearwater Lodge lijkt een beetje op een motel en er is een soort keukentje bij en we hebben een balkon dat prachtig uitkijkt op de tuin en daarachter de heuvels. Het is aan de rand van Wells Gray National Park waar we morgen naar toe zullen gaan,

 

12 juni 2010

Vandaag gaan we Wells Gray National Park in. Het weer is schitterend. Heerlijk zonnig en we zien maar een paar wolkjes, 26 graden. We gaan eerst naar het vistor center om een kaartje op te halen. We rijden eerst naar Clearwater Lake, maar het meer is wel heel groot maar niet echt bijzonder. Het ligt helemaal verscholen in de bossen en we krijgen er geen goed zicht op het geheel. Nadat we al zoveel mooie meren hebben gezien waar we helemaal op konden kijken waren we natuurlijk ook verwend. We gaan vanaf hier weer terug richting Clearwater Eerst komen we langs een paar kleinere meren waar we mooie foto’s kunnen maken. Langs de rivier wat gegeten bij een van de vele picknicktafels die onderweg bij de parkeerplaatsen zijn. Daarna twee verschillende soorten watervallen, de eerste is Helmcken Falls,  dit is een hoge, smalle waterval waar het water met veel kracht naar beneden komt en in een soort kom terecht komt. Je ziet het water weer omhoog komen nadat het met enorme kracht beneden terecht komt. Het spat dan weer omhoog en dit geeft in die kom een soort mist van water.  Daarna gaan we naar Dawson Falls ook wel “Little Niagara” genoemd. Hier zie je de rivier over de volle breedte naar beneden razen. Deze waterval is breed, maar niet zo hoog en je kunt er heel dicht bij komen. Vandaag helaas geen beren gezien ondanks het feit dat ze hier in grote getallen moeten zitten. Terug in het hotel genieten we nog lekker van de zon op ons terras.

13 juni 2010

De weg naar Revelstoke is weer prachtig. Langzamerhand komen we weer in de buurt van de Rockies en de omgeving is weer erg mooi. Deze keer gaan we in Revelstoke niet het dorp verkennen want het hotel (Coast Hillcrest) ligt zo mooi dat we niet meer weg willen. Vanaf het terras dat lekker is de zon ligt is er een prachtig uitzicht op de besneeuwde bergtoppen. Ook onze hotelkamer heeft dit uitzicht. We genieten dus lekker van een drankje op het terras en eten ook lekker hier. We gaan vroeg naar bed want Nederland moet voetballen, de eerste wedstrijd van de WK en dat is hier op een onmogelijke tijd, namelijk half 5. Uiteindelijk hebben we wel het grootste gedeelte van de wedstrijd gezien.

14 juni 2010

Vandaag dan richting Banff, de laatste stad voordat we weer naar huis gaan. We zijn nog maar net onderweg of we zien weer een beer aan de kant van de weg. We krijgen ruim de kans om foto’s te nemen en een klein stukje verderop zien we een heel klein beertje, maar die schrikt van de auto en rent weg. We lunchen lekker in de zon op een terras in een klein stadje en maken daarna nog een tussenstop bij Emerald Lake. Dit is een tip van de serveerster van gisteren. De afslag naar het meer ligt langs de route die we moeten rijden naar Banff en het is inderdaad een heel mooi meer, zeker met het mooie weer is de kleur van het meer heel bijzonder. Er is ook een restaurant met terras dat aan het meer ligt. Het zou volgens de voorspelling slecht weer zijn, maar we hebben geluk. Pas bij Banff begint het te regenen, maar dan zijn we al bij ons laatste hotel, de Caribou Lodge. Het is een groot hotel met een restaurant maar je kunt ook gezellig eten in de bar aan gezellige tafels of aan de bar.

 

15 juni 2010

Vandaag is onze laatste hele dag in Canada. We hadden gepland de Icefield Parkway te rijden en ondanks de weersverwachting (regen, bewolking en misschien ook zon) besluiten we het toch te doen. Tot nu toe hebben we zo veel geluk gehad met het weer en je weet het tenslotte maar nooit in de bergen. Terwijl we er naar toe rijden zien we in de verte grote grijze wolkenpartijen. We gaan als eerste naar Peyto Lake waar we geluk hebben en als we de wandeling naar boven maken sneeuwt het licht. Boven gekomen hebben we prachtig uitzicht op het meer dat er helder en bijna azuurblauw bij ligt. Het is werkelijk prachtig. Er is een weg die normaalgesproken voor bussen gebruikt wordt, maar deze weg is afgesloten, we gebruiken deze weg om omhoog te lopen naar het uitzichtpunt,  terug gaan we via een smaller pad door de bossen. Er ligt nog veel sneeuw langs en soms ook op het het pad. Daarna rijden we verder richting Columbia Icefield. Onderweg naar Peyto Lake hadden we langs de snelweg al een beer gezien, maar nu zien we er al snel weer een. Deze kunnen we wel op de foto zetten. Als we verder rijden zien we een klein stukje verderop weer een beer. We hebben geluk dat we de eerste zijn en kunnen ook deze van dichtbij weer goed zien en op de foto zetten. Daarna verder door de  in inmiddels stromende regen en door de wolken. Het is nog maar 2 graden. Bij de gletscher aangekomen hebben we geluk dat het daar droog is met een beetje zon. Met de dreigende wolken er boven ziet het er bijzonder uit. We  hebben de tijd om foto’s te nemen maar het is wel koud. Als we teruggaan is het weer alleen nog maar slechter en het blijft maar regenen. Maar gelukkig krijgen we ook nog wat opklaringen. Als we langs de afslag naar Peyto Lake rijden zien we dat het daar nog sneeuwt en de bomen zijn wit. Ik zei daarna voor de grap: nu nog 1 beer op onze laatste dag en we speuren de bossen langs de weg af. Dat was niet echt nodig want opeens steekt er een beer de weg over. Dit is wel een hele grote en hij ziet er echt imposant uit. We krijgen weer de kans om prachtige foto;s te maken. Deze beer lijkt wel wat meer alert te zijn dus het is wel een beetje uitkijken met foto’s maken. We zien ook duidelijk dat dit geen zwarte beer is maar een grizzly en dat is wel heel bijzonder, want die zie je niet zo veel. Daarna terug naar Banff waar we de laatste nacht zullen blijven voordat we morgen naar Nederland terugvliegen.

16 Juni

Helaas er is een eind gekomen aan onze prachtige reis door midden en west Canada, nog even door Calgary om uiteindelijk de auto weer in te leveren bij het vliegveld. Ook de terugreis met de KLM is weer prima verzorgd.

Verslag is gemaakt door Wilma Groothuis en Berry van Betuw

terug